Achteraf is altijd makkelijk praten…

[Foto: Damascus Syrië,  november 2009]

Achteraf is het altijd makkelijk praten.
Looking backwards connecting the dots is easy. 
Nu zie ik het pad wat ik heb afgelegd.
Ik zie precies welke stappen ik heb gezet.
Ik zie nu ook waar ik gestart ben.
Dat wist ik toen nog niet.
Dat het de start zou zijn van zoveel moois.
Ik wist niet dat mijn leven zo anders zou worden.

Van moeder met angstoornis naar mompreneur. Fitmom. Bosslady.
Vreselijk hé al die Engelse woorden die uitdrukken hoe ‘cool’ je bent.
Oké, ik heb een shirt met ‘girlboss’ want die vind ik wel geinig.
Poging twee.
Van moeder met angststoornis naar powervrouw.
Gaan we weer.
Poging drie.
Van moeder met angstoornis naar moeder die doet waar ze blij van wordt.
Beter.
Van vrouw in loondienst naar ZZP-er met twee bedrijven.
Van Cola verslaafd naar bewuste eter.
Van bankhangen naar sportverslaafde. Maar niet over de top.
Van expat naar personal trainer.

Toen ik begon met sporten deed ik dat omdat ik méér energie wilde.
Beter in mijn vel wilde zitten.
Sterker wilde worden, fysiek EN mentaal.
Tijd voor mijzelf wilde hebben.
Het huis uit wilde vluchten.
Onder de mensen wilde zijn.
Iets anders wilde verplaatsen dan luiers en speelgoed.
Lekker in de buitenlucht wilde bewegen.
Meer zelfvertrouwen wilde.
Van mijn angststoornis of zoals mijn zoon het nu noemt ‘gedachtenprobleem’ af wilde komen.

Ik was klaar met de oude Yous.
Ik wilde niet meer constant snaaien uit onvrede.
Het gevoel hebben dat ik alleen maar voor de kinderen bestond.
Zo vermoeid zijn dat ik verslaafd was aan mijn doping Cola.
Ik wilde niet meer angstig zijn.
Ik was daar zó klaar mee.
Mijn gedachtenprobleem de laan uitsturen, dat wilde ik.
Toedeledokie.
Resetten die handel.
Gaan met die banaan.

Maar toen ik startte met sporten, wist ik helemaal niet dat het een start was.
Dat ik zou worden wie ik nu ben.
Dat had ik mij toen niet eens voor kunnen stellen.

Ik wist toen ook niet dat sporten mij zo in beweging zou zetten.
Letterlijk (uiteraard) maar ook figuurlijk.
Het heeft mij zoveel meer gebracht dan ik ooit had kunnen denken.

Het gaf mij kracht.
Zelfvertrouwen.
Actie.
Motivatie.
Positiviteit.
Doorzettingsvermogen.
Helderheid.
Focus.
Plezier.
Vriendschap.
Inspiratie.
Spierballen.
Gezondheid.

Géén killerbody.
Helaas.
Wel een goed genoeg body.

Achteraf kan ik zien (achteraf is dat makkelijk) dat beginnen het sporten het beste besluit ooit was. De dag dat ik begon sloot ik een deur achter mij en gingen er veel nieuwe deuren open. Deuren waarvan ik het bestaan niet eens wist.

Dus zet die eerste stap.
Kom in beweging.
Je weet nu nog niet waar het goed voor is.
Maar daar kom je vanzelf achter.

Woon jij in de omgeving van Zoetermeer en wil jij STARTEN?
Ik zoek 6 vrouwen die samen met mij een reis aan willen gaan.
Een reis van een jaar. Ja, je leest het goed: EEN HEEL JAAR!
Een reis die we starten met gewoon simpel bewegen.
Maar die je uiteindelijk zoveel meer zal brengen dan alleen dat.
Wat? Dat bepaal jij zelf.

Laat een reactie achter met “Ik wil starten” en ik laat je weten wat we gaan doen.

Write a comment